به گزارش منابع بین‌المللی حوزه آموزش و توسعه، در سال‌های اخیر تمرکز بسیاری از سازمان‌های جهانی بر توسعه مدل‌های آموزشی مقاوم در برابر بحران افزایش یافته است. این مدل‌ها با استفاده از فناوری‌های ساده، کم‌هزینه و قابل دسترس، امکان یادگیری حتی در شرایط قطع اینترنت یا تخریب زیرساخت‌ها را فراهم می‌کنند.
یکی از مهم‌ترین رویکردها در این حوزه، استفاده از سیستم‌های آموزش آفلاین (Offline Learning Systems) است که از طریق حافظه‌های محلی، دستگاه‌های قابل حمل و شبکه‌های محلی، محتوای آموزشی را بدون نیاز به اینترنت در اختیار دانش‌آموزان قرار می‌دهد.
در کنار آن، سیستم‌های مبتنی بر پیام‌رسانی (Messaging-based Learning) نیز نقش مهمی ایفا می‌کنند. این سیستم‌ها با استفاده از پیامک یا اپلیکیشن‌های سبک، محتوای آموزشی، تمرین‌ها و حتی ارزیابی‌ها را به دانش‌آموزان منتقل می‌کنند.
سازمان‌هایی مانند UNICEF و UNESCO بر اهمیت این فناوری‌ها در حفظ تداوم آموزش در شرایط اضطراری تأکید کرده‌اند. به گفته این نهادها، آموزش در بحران‌ها نه‌تنها یک نیاز آموزشی بلکه یک حق اساسی انسانی محسوب می‌شود.
همچنین برخی پروژه‌های توسعه‌ای با حمایت World Bank نشان داده‌اند که ترکیب آموزش آفلاین و ابزارهای ساده دیجیتال می‌تواند نرخ ترک تحصیل در مناطق بحران‌زده را به‌طور قابل توجهی کاهش دهد.
کارشناسان معتقدند توسعه این فناوری‌ها می‌تواند آینده آموزش در مناطق جنگی و کم‌برخوردار را متحول کرده و دسترسی برابر به یادگیری را حتی در سخت‌ترین شرایط ممکن کند.

منابع:https://www.unicef.org/education
https://www.unesco.org/en/education
https://www.worldbank.org/en/topic/education